mtkocak

Şehri dolaştık, köpekle oynadık, 3 yıldır görmediğim arkadaşımı gördüm, yedik içtik, herşey iyiydi?

Sorunsuz geçen 2 günün son 15 dakikası kavga ettik. Olamaz yani. Annem bi yandan geç kaldın diye çırpınıyor, fakat ilenmeyi de ihmal etmiyor. Gidemeyeceksin, yapamaycaksın, ben demiştim zaten diye darlıyor. Babam bir yandan fotoğraf makinesini nereye sokmam gerektiğni söylerken, bir yandan da annemi sinir etmek için, böyle bağırdın kaçırdın çocuğu diyor. Sözde benim, kaç sene önce okulu bırakıp Türkiye'ye dönememe nazire yapıyor. Son 10 dakika, gümrük işlemlerinin bitmesini bekliyoruz. Eh, süre kalmamış, vakit geçti, gidemeyeceksin, bari bileti iptal ettirelim. Prensip edin kendine vs. diyor.

Ona da tamam.

Ama son 5 dakikada annemin kartının limiti ne kadar diye soruyor. Kavga etmek istemiyorum diye cevap vermem üzerine babam sen ne kadar para harcıyorsun? Ödemesini yapmayacağım, haciz gelsin, hapse düş de ne yaparsan yap, o zaman anlarsın diyor. İyi geçen ay toplam 50 TL. geldi kartıma, onu da ödemeyiver diye cevao veriyorum da, bi dakka ya, nerden çıktı ki şimdi bu?

Sonra polisten geçtim, daha son çağrı bile yapmamışlar, insanlarla beraber normal bir şekilde uçağa biniyorum. Ve uçaktayım. Dayanamayıp bu yazıyı da uçakta yazıyorum. O derece üzüldüm yani.

Varlık içinde yokluk çekiyoruz resmen. Ya ne gerek vardı benimle kavga etmeye? Geç kalsam ne olacak? Gidemesem ne olacak? Çocuk muyum ben? Başımda dırdır etsen ne olacak? İnsanı nefret ettirmeye mi çalışıyorsunuz. Son dakikada böyle moralimi bozdular.

İşte böyle. 5 aydır ilaç, vs. kullanmıyorum. Ne depresyonlar atlattım, sigarayı bıraktım. Bir şekilde tek başına Türkiye'de varolmaya çalışıyorum. Şahıs şirketi kurdum, internetten iş yapayım diye. Bir soru soruyorum, babam ne yaparsan yap diyor, Bana ne diye cevap veriyor. Ne biçim iş lan bu?

Haftada ortalama 4 kitap bitiriyorum, annem çok okuma, para harcama beynin sulanır diyor. Japonca öğrenmeye çalışıyorum, anlatıyorum, beni dinlerken babama çamaşırlardan bahsediyor, sallamıyor.

Değişmezler.

Şu aralar gerçekten tükenmiş gibi hissediyorum kendimi. Canım hiçbirşey yapmak istemiyor. Motivasyonum öldü resmen.

İşte size bir soru: Bu gibi durumlarda kendinizi nasıl motive ediyorsunuz?

Yorumlarınızı bekliyorum.

http://www.mtkocak.net